We-300 Feestje
Het is druilerig deze zondag. Ik ben al kletskliedernat voor ik in het wachthokje sta. In mijn tas heb ik een overgangskaartje voor een treinreis eerste klas. Af en toe trakteer ik mezelf daarop. Vandaag blijkt dat een goede keus als de trein binnen komt rijden. Het is bomvol in de coupxe9s en paden. Ik nestel me met koffie en een boek in de eerste klas en geniet van de rust en de ruimte daar. Ondanks de omleidingen loopt de reis gesmeerd. Op de terugweg gaat het mis. Behalve de bekende omleidingen zijn er ook vertragingen wegens vandalisme. Als ik Ax92dam CS binnenrijd, zie ik teveel mensen opgepropt op een perron. Ik hoop dat het niet de plek is waar ik vandaan moet vertrekken. Natuurlijk is dat wel het geval. Als de trein te laat aankomt, beweegt iedereen zich dringend en duwend met chagrijnige gezichten zo snel mogelijk naar de treindeuren. De mensen in de trein kunnen er nauwelijks uit. Ik heb geluk. In de eerste klas vind ik nog een plekje. Een mevrouw voor me met een grote koffer gaat zuchtend en steunend met haar koffer zitten. Even later gulpt een grote massa mensen binnen. Alle zit- en staanplaatsen zijn bezet. Een oudere vrouw vraagt aan de koffermevrouw voor me of ze op de plaats van de koffer mag zitten. De mevrouw zegt dat dat onmogelijk is met de toevoeging: x91Ik heb ERVOOR betaald!x92 Voor de koffer ook? vraagt de mevrouw nog verbaasd. De koffermevrouw mummelt iets onverstaanbaars. Voor ik iets kan doen, krijgt de vrouw al een zitplaats elders aangeboden en haar man krijgt een zitje op een armleuning. De koffer en zijn eigenaresse blijven pontificaal zitten. De mensen om haar heen kijken berustend en geamuseerd. Ze lijken haar een partijtje voor xe9xe9n persoon met koffer te gunnen.
